[ « 1 » اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ وَ مُعَافَاتِكَ بَعْدَ خُبْرِكَ فَكُلُّنَا قَدِ اقْتَرَفَ الْعَائِبَةَ فَلَمْ تَشْهَرْهُ وَ ارْتَكَبَ الْفَاحِشَةَ فَلَمْ تَفْضَحْهُ وَ تَسَتَّرَ بِالْمَسَاوِي فَلَمْ تَدْلُلْ عَلَيْهِ « 2 » كَمْ نَهْيٍ لَكَ قَدْ أَتَيْنَاهُ وَ أَمْرٍ قَدْ وَقَفْتَنَا عَلَيْهِ فَتَعَدَّيْنَاهُ وَ سَيِّئَةٍ اكْتَسَبْنَاهَا وَ خَطِيئَةٍ ارْتَكَبْنَاهَا كُنْتَ الْمُطَّلِعَ عَلَيْهَا دُونَ النَّاظِرِينَ وَ الْقَادِرَ عَلَى إِعْلَانِهَا فَوْقَ الْقَادِرِينَ كَانَتْ عَافِيَتُكَ لَنَا حِجَاباً دُونَ أَبْصَارِهِمْ وَ رَدْماً دُونَ أَسْمَاعِهِمْ ] خدايا ! تو را سپاس بر پرده پوشيت بعد از آگاهيت ، و بر عافيت بخشيدنت پس از دانستنت . همهء ما مرتكب گناهان و معاصى شديم ، و تو احدى از ما را بين مردم به گناه مشهور نكردى ، و به كارهاى زشت و ناپسند آلوده شديم ، و تو يك نفر از ما را در برابر بندگانت رسوا نساختى . هر يك از ما خود را به پردهء زشتى و گناه پوشاند ، و تو احدى را بر زشتىها و گناهانش راهنمايى نكردى . چه بسيار نهى تو را به جا آورديم ، و چه بسيار دستور تو را ، كه گفتى نسبت به آن قيام كنيم و آن را انجام دهيم ، و ما از آن تجاوز كرديم . و چه بسيار زشتىهايى كه به دست آورديم ، و خطاهايى كه مرتكب شديم ، در حالى كه تو بر آنها آگاه بودى نه بينندگان ديگر ، و تو بر افشايش قدرت داشتى ؛ قدرتى فوق همهء قدرتمندان ؛ ولى عفو و چشم پوشى و عافيتت براى ما در برابر ديدهء بينندگان پرده‌اى ، و در مقابل گوششان سدّى بود .